|
zondag 16 januari 2011 |
(Naar aanleiding van column Operatie schone handen in Dagblad De Limburger van zaterdag 8 januari 2011)
Maandag 8 januari 2011
Mark Verheijen (lijsttrekker VVD verkiezingen Provinciale Staten Limburg en landelijk voorzitter VVD) noemde Bert Kersten, lijsttrekker van de PvdA Limburg, onlangs Zorro. Dat is een compliment. Waarvoor dank. Zorro wist altijd met succes onrecht te bestrijden.
Zijn verwijt dat PvdA Limburg de PVV uitsluit als coalitiepartner vraagt wel enig weerwerk. De PvdA realiseert zich fouten te hebben gemaakt. Ze heeft de ontevredenheid van de kiezer te weinig opgevat als een signaal van burgers die vinden dat hun voorlieden slecht naar hen luisteren. Die kiezers verdienen het dat wij wel goed naar hen luisteren. Maar, de PvdA staat ook ergens voor. Het is een brede volkspartij die zich het lot van mensen met wie het minder goed of ronduit slecht gaat serieus aantrekt. Werk en sociale zekerheid creëren voor iedereen, daar gaat het met name om. En we willen alle – alle! – burgers meenemen naar een positieve en hoopvolle toekomst. Dat maakt samenwerking met de PVV en haar cultuur van angst voor de toekomst onmogelijk. Te meer nog omdat de agenda van de PVV behoorlijk leeg is als het om belangrijke thema’s als werk, educatie, krimp, duurzaamheid en integratie gaat. Voor het krachtig werken aan onze eigen, goed gevulde agenda is meer nodig dan gedoogd te worden door de PVV. Voor de PvdA Limburg is er overigens een duidelijk verschil tussen de PVV als ondemocratische partij en haar potentiële kiezers die behoefte hebben aan een heroriëntatie op waar wij met Limburg naartoe gaan. Voor die kiezers hebben wij respect. Op een bepaalde manier zijn zij pioniers. Van hen kunnen we zeker nog wat leren. Dat is een uitnodiging.
Deze brief had ik maandag jl. willen sturen naar Dagblad De limburger. Ik heb dat niet gedaan omdat ik dan weer aandacht zou genereren voor Wilders en zijn kluppie. Maar ik vind de inhoud ook te actueel en to the point om die verloren te laten gaan. Vandaar dat ik deze brief op persoonlijke titel publiceer op deze website.
|
|
Laatst geupdate op ( zondag 16 januari 2011 )
|
|
|
zaterdag 13 februari 2010 |
Geachte redactie,
De Hoop Scheffer kraakt ‘Davids’
Liever had ik in deze kop het woord kraakt tussen aanhalingstekens gezien. Jullie ombudsman signaleerde in de krant van zaterdag jl. in 2009 negen koppen die fout waren. Deze mag wat mij betreft op de longlist voor 2010. Terwijl mijn vrouw het eerste katern leest, lees ik Het Vervolg. Daarin Jaap de Hoop Scheffer. Ik denk al lezend: nou, nou; lekker hoog van de toren. Hier heb ik nog wel wat vragen bij. Want: naar eigen zeggen gepokt en gemazeld in het politiek ambacht. En dan vraag je per definitie om vragen. Mijn vrouw leest op pagina 1 van het eerste katern: “De Hoop Scheffer kraakt ‘Davids’”. In dat artikel lees ik enkele uren later dat JdHS scherpe kritiek heeft, het opneemt voor, kritiek verwerpt en afstand neemt. Is de optelsom daarvan ‘kraakt’? Of hebben we hier gewoon weer te maken met een politicus die naar eigen zeggen gepokt en gemazeld is in het politieke ambacht en zelf – dus?- het woord kraakt niet in de mond neemt? Of met (weer) een eindredacteur die de kop in een keurslijf van vier kolommen moest wrikken of anderszins van de wap was? Bijvoorbeeld als gevolg van eigen interpretatie? JdHS hoont of dumpt ‘Davids’ had lekkerder geallitereerd, overigens. Waar is toch de strakke verslaglegging? Of: waar blijven de chocoladeletters?
Paul Jansen, Meerssen
|
|
Laatst geupdate op ( dinsdag 27 april 2010 )
|
|
|
maandag 07 december 2009 |
Beste Thiem,
Het is lang geleden, bijna twee jaar, dat ik je – virtueel – mijn laatste briefje schreef. De aanleiding je nu maar weer eens te schrijven stelt overigens niets voor in het licht van de dierenindustrie en activistenterreur maar toch …. Er is ook nog zoiets als geestelijk dierenleed en leed is leed, per slot van rekening.
Je kent ongetwijfeld die reclame van Tele2? Die met dat sprekende zwarte schaap. Thiem, ik vind die filmpjes en foto’s zo min. Om allerlei redenen. De belangrijkste is dat er hier een dier als manager te kijk wordt gezet. Want we denken toch niet dat het daar zelf voor gekozen heeft?
Het geval wil dat het schaap van Tele2 een zwart schaap is en zwarte schapen hebben het als outcast toch al vreselijk te verduren. Laat staan in een rol als manager. Het is natuurlijk zo dat er in vergelijking met witte schapen zo weinig zwarte zijn – net als managers – dus we moeten de som van hun individuele leed niet overdrijven, maar toch …… Het zwarte schaap is namelijk ook representant van de gehele verzameling schaap.
In de ogen van domme mensen – waarvan er zoals je weet verreweg het meest zijn – zou dus via het zwarte schaap in de genoemde reclame de hele groep schaap gedemoniseerd kunnen worden. Want weten domme mensen veel dat het zwarte schaap het symbool van de outcast in de verzameling schaap is? Ik denk het niet. Het gevolg is dat ik me grote zorgen begin te maken over het schapenwelzijn. En aan die zorg van mij als potentiële stemmer op de Partij voor de Dieren moet jij wat doen.
Ik wil je dus dringend verzoeken of je met de Partij voor de Dieren de genoemde reclamecampagne wilt monitoren. In de hoop dat je daar aanleiding in ziet in De Tweede Kamer vragen te stellen. Of moet ik maar meteen Kroes schrijven omdat zij nu Europees gezien over Tele2 gaat? Of Spong bellen, omdat we mogelijk zelfs een zaak hebben? Hoop snel van je te horen.
Met vriendelijke groet,
Paul Jansen
P.S.: Is er overigens niet sowieso sprake van dierenmishandeling als je dieren de rol van mensen laat spelen? Dus los van dat dit zwarte schaap een manager speelt?
|
|
Laatst geupdate op ( zaterdag 13 februari 2010 )
|
|
|
zaterdag 13 december 2008 |
Beste Bril,
Vandaag, zaterdag 13 december, weer een van je stukjes gelezen waar ik een goed gevoel van krijg. Er staat Rotdag boven. Paradox. Het doet me ook goed in een ander stukje van je, in Magazine van De Volkskrant te lezen dat het beetje bij beetje beter met je gaat. In dat laatste stukje figureren je dochters met weinig respect voor deuren. Je bent er niet écht bij geweest dat ze die gewoonte ontwikkelden. Altijd werken. Papa druk. Dochters waren er om over te schrijven.
Ik vind je wel een toffe gozer, denk ik. Altijd gepassioneerd met jezelf, je hobby’s en je merkwaardige observaties bezig geweest. Lekker bot op zijn tijd maar wel altijd met de antennes op sensitief. Noodzakelijk voor het schrijven, voor het werk. Maar ging het in het verleden vaak over gevoeligheden waar je anderen op betrapte en hield het daarna op, nu komt langzaam de gevoelige Bril zelf in beeld. Ik kan dat wel waarderen. Misschien dat ik die Bril overigens nu pas zie, nu ik weet dat hij – al voor de tweede keer – hevig kwetsbaar is.
Bril, ik hoop dat jij en je haar spoedig weer lekker helemaal terug zijn. Maar ook dat je doorgaat met huilen. Maar dan misschien wel iets zachter dan om die rare crisis en om ontslagen bij Vos Logistics – overigens ook met opleggers in groen, speciaal voor tanktransport en onder andere rijdend voor cementindustrie ENCI te Maastricht – of Willi Betz of Norbert Dentressangle, mijn favoriet qua kleur en materieel, minder qua logo, en van ontroering.
Vanochtend zag ik in Meerssen, waar ik woon, een modieus gemutste vader in een kekke lange zwarte jas lopen met zijn zoontje aan de hand. Ook aardig in de kleertjes. Het joch van pakweg drie had een brilletje op en zijn rechteroog was afgeplakt. Lui zeker, het linker oog. Ik zag mezelf weer lopen met mijn jongste zoon, nu 29. Drie jaar en met net zo’n afgeplakt oog. Ben je drie en dan begint de kloterij al. Al is dit type kloterij nog te overzien.
Ik heb even nadrukkelijk naar het joch gekeken, naar die vader gelachen en die lachte terug. Hij zal zich wel hebben afgevraagd waarom we naar elkaar lachten. Maar om dat nou midden op de Beekstraat te bespreken, dat ging me wat ver. Want ondanks de herkenning blijft zo’n vader toch allereerst een wildvreemde. Ik denk trouwens dat hij het wel begreep.
Wat ik wil vragen is vooral door te gaan met achter die kwetsbare, lieve koude, rode handjes ook de dromen, fantasieën en plannen te zien. En daar dan even stiekem een traan om te laten of zelfs even zachtjes om te huilen. Ik zal je er met nog meer plezier om lezen. Je begrijpt, ik zeg dat niet enkel om jou een lolletje te doen.
Met vriendelijke groet,
Paul Jansen
Deze brief is verzonden naar
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
, na publicatie op www.paulsplaats.eu
|
|
Laatst geupdate op ( donderdag 29 januari 2009 )
|
|
|
vrijdag 12 december 2008 |
Beste De Winter,
Las je column De Winter In Amerika – De verdienste van Bush in de Elsevier van 13 december 2008. Daarin kom je op voor George Bush in zijn rol van president van de Verenigde Staten. Ik ben er niet helemaal zeker van maar je wekt de indruk dat je hem met name hogelijk prijst omdat hij als christen vertrouwd is met het concept van het kwaad en daar de juiste consequenties aan verbindt. Je schrijft De islamisten haten ons om wie wij zijn (…..). Zij vormen de strijders van de dood, en wij zijn de hoeders van het licht – Bush heeft dit intuïtief perfect aangevoeld. Nog los van dat het gebruik van intuïtief en aangevoeld me nogal dubbelop aandoet, deze visie lijkt mij vooral erg Kuifje. Ga bijvoorbeeld even naar De koopman van Venetië van een van je collega-litteratoren en je weet ook meteen weer hoe relatief begrippen als goed en kwaad zijn.
Ik vind het prima dat je Bush een veer in zijn kont steekt. Maar je moet het niet te gek maken. Je schrijft: Bush’s grootste nachtmerrie was dat de gedachte dat Osama bin Laden een atoombom zou verkrijgen, en deze nachtmerrie heeft hem tot de inval in Irak gebracht. Ik heb ook een tijdje gedacht dat Bush daarmee op het goede spoor zat. Maar waarom laat Bush dan nu Iran ongemoeid? Of heb je informatie dat wat ObL voor ogen heeft niet in de agenda van Iran en Hezbollah past?
Dan het onderschrift bij de foto. Dat heb je ongetwijfeld niet zelf bedacht maar het is wel afgeleid van jouw tekst. Na 9/11 was er geen aanslag op Amerikaanse bodem. En Amerika bleef een open samenleving Laten we even afzien van dat er sowieso relatief weinig tot nauwelijks aanslagen waren en zijn op Amerikaanse bodem. En voor zover ze er zijn, zijn het aanslagen, gepleegd door Amerikanen die onderling iets te verhapstukken hadden of hebben. Rest de vraag: Hoezo, open samenleving? Er zijn twee landen in de wereld die je het wel heel erg moeilijk maken om er binnen te komen zonder je in je kont te laten kijken. Dat zijn – inderdaad – Israël en Amerika. Over open gesproken. En over wie er open moet zijn.
Dan nog even over dat je nooit getwijfeld hebt aan Bush’s integriteit. Je zegt over hem: (Hij is) “door het slijk gehaald door mensen die over geen fractie van de informatie beschikten die hij elke ochtend bij de morning briefing op zijn bord kreeg. Jij had die wel? Jij hebt daar bij gezeten? Kind aan huis bij George Bush?
Daar wil ik het wat betreft je column bij laten. Overigens ben ik wel blij dat je consequent spreekt over islamisme en afgeleiden van dat woord. Dat vind ik wel bijzonder.
Tenslotte, ik heb Het recht op terugkeer op mijn lijstje voor kerstmis gezet. En mijn lieve L. leest op dit moment De Jiddische politiebond. Wij proberen standvastig onze zaakjes bij te houden, onze onschuld niet te verliezen en onze ogen voor de hele wereld open te houden. Ik kan je zeggen: het valt niet mee.
Wil je de groeten doen aan je J.? Ik heb boeken van haar en haar vader begaan met het lot van hun verhaalfiguren gelezen en heb op mijn manier verdriet van de levens die daarachter schuil gaan.
Met vriendelijke groet,
Paul Jansen
|
|
Laatst geupdate op ( donderdag 29 januari 2009 )
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 1 - 5 van 19 |
Brieven 
