Columns
Kras PDF Afdrukken E-mail
dinsdag 12 februari 2013
Rutte II doet waarschijnlijk onbewust en onwetend wel degelijk pogingen de woningmarkt in beweging te krijgen. Door ouderen in de verleiding te brengen hun huis te verkopen. Doen zij dat niet dan wordt namelijk de overwaarde op enige termijn onherroepelijk staatseigendom. Dus verkopen die stenen, ergens stenen huren en je vermogen langzaam maar zeker verbrassen. Onthechten van je eigendom is namelijk een stuk plezieriger als je zelf de regie in handen houdt en niet wacht tot je ziek, zwak, misselijk en vooral ook weerloos bent geworden.
Stenen huren, zei ik dus. Maar dat is nog niet zo gemakkelijk. Althans niet voor een schappelijke prijs die in de buurt komt van wat je nu maandelijks aan je hypotheek kwijt bent. Gelukkig hebben we dan Kras. Kras van het reizen. Met Kras heb je eigenlijk helemaal geen eigen dak boven je hoofd meer nodig. Namelijk. Kras biedt je de mogelijkheid van een nomadisch en afwisselend bestaan zonder het gemis van elementair huiselijk comfort. Je moet het een beetje uitkienen en goed plannen maar dan heb je ook een heel bijzonder leven zonder de kosten van gas, elektra, onderhoud van huis en tuin, te veel kleren, onnutte frutsels en dergelijke. Bij ziekte doe je een beroep op je doorlopende reisverzekering.
In week 7, bijvoorbeeld, kun of kon je bij Kras voor vijf euro een driedaagse autovakantie naar Berlijn boeken. Daar wacht je als alleenstaande oudere een kamer in een driesterren hotel in Michendorf. Waar je altijd al eens wilde zijn. En voor 55 euro ben je drie dagen onder de pannen in Antwerpen, inclusief ontbijt. Voor 99 euro kun je vier dagen onthaasten in Limburg, inclusief ontbijt en 1*dagschotel. Ik tel dan zon zeven nachten voor 159 euro en kom dan op 22,71 per nacht. Een maand van dertig dagen kost je dus 681,30 euro. Dat is zon beetje wat je in 2013 maximaal voor een sociale huurwoning betaalt. Voor je het weet word je als bemiddelde oudere dus beschuldigd van scheef en asociaal zwerven.
Natuurlijk maak je extra kosten voor brandstof maar die worden gecompenseerd door wat je op je vaste woonlasten bespaart. En je moet blijven eten. Dat gaat je wat meer kosten maar realiseer je dat je nieuwe leven ook bedoeld is om je geld te verbrassen voordat je moet gaan betalen waarvoor je nu nog verzekerd bent. Mogelijk moet je wel nog iets ingewikkelds regelen met een vaste woon- of verblijfplaats. Maar, als multinationals in Nederland genoeg hebben aan een postbus om enorme hoeveelheden belasting te ontwijken, moet voor een bewust zwervende oudere met AOW en een aanvullend pensioentje een klein brievenbusje toch ook voldoende zijn?
Laatst geupdate op ( zondag 07 april 2013 )
 
Jammer PDF Afdrukken E-mail
maandag 11 februari 2013
De overheid heeft geld nodig omdat ze het weer eens heeft moeten afleggen tegen de gehaaide jongens en meisjes van het grote geld. Net zoals gemaakte afspraken, gewekte verwachtingen en verworven rechten. Nou ben ik een groot voorstander van een dynamische samenleving en ik houd van een verrassing. Maar in mijn eenvoudige burgermanshoofd spookt er ook nog zoiets als voor je eigen fouten opdraaien. Als moreel beginseltje. Kan de overheid dus niet zelf voor het gerezen ongemak opdraaien? In plaats van aan mijn zuurverdiende spaarcenten te komen?
Goede vraag, maar die overheid zijn we natuurlijk zelf. Het is treurig het te moeten constateren maar wel juist omdat het de harde werkelijkheid is. De vrijheid die de democratie ons biedt, geeft volop ruimte aan zowel grenzeloze domheid en onderbuikgevoelens en het ik als navel van de wereld als aan wijsheid en hooggestemde idealen en uitgebalanceerde visies op een rechtvaardige en gelukkige samenleving voor ons allen. Overigens is de keuze voor de koppeling van domheid aan ik en wijsheid aan samen in dit verband irrelevant. Want eenmaal door de molen van de democratie levert een en ander iets uiterst onbestemds en treurigs op. Heden ten dage.
We krijgen de overheid die we verdienen. Een onbetrouwbare, bijvoorbeeld, als we zelf niet te vertrouwen zijn. Omdat we vandaag zus en morgen zo stemmen. Omdat we onzeker zijn over wat we wel en wat we niet willen. Over wat wel en wat niet goed voor ons is. Omdat we ons gemakkelijk laten meeslepen van de ene hype naar de andere. Omdat zelf nadenken en keuzes maken moeilijk en vermoeiend is. Omdat de automatische piloot die ons gemakzuchtige zekerheid geeft niet blijkt te werken als de omstandigheden verruwen.
Op alle dynamiek voorbereid zijn blijkt altijd weer op de eerste plaats een kwestie van geld. Wie heel veel geld heeft, hoeft zich helemaal nooit zorgen te maken over de onbetrouwbaarheid van de overheid en de verwarring van een bevolking. Vandaar de niets ontziende run op het spul van sommigen onder ons. Maar wie een (klein) beetje veel geld heeft, komt met Rutte II al aardig in de gevarenzone. Wat uit zuinigheid gespaard bedoeld was om nu en straks de vrije tijd een beetje aangenaam door te komen, blijkt in enkele maanden getransformeerd in een buffer voor overheidstekorten. Jammer.
Laatst geupdate op ( maandag 11 februari 2013 )
 
Clim PDF Afdrukken E-mail
dinsdag 16 oktober 2012
Gisteren stond ik op het punt een stukje te schrijven onder het kopje Chaos het kopje stond er al - maar het is Clim geworden. Die met chaos helemaal niets had. Clim is dood. Het overkwam hem zondag tijdens een wandeling in de Alpen. Ik weet nog niet of het eerst zijn hart was en daarna zijn val van een helling af of dat hij eerst zijn evenwicht verloor. R. zegt gehoord te hebben dat Clim zijn rugzak afdeed en dat het toen gebeurde.
Ik kan me niet voorstellen dat Clim onachtzaam was. Clim was praktisch zonder vrees bijna altijd op bijna alles voorbereid. Het is dus vast iets heel geniepigs dat hem beslopen heeft. En zo kennen we de dood. Het was ook diens enige mogelijkheid en tegelijk een gruwelijk zwaktebod. Een aangekondigde dood zou Clim voortvarend hebben weggeorganiseerd. Eigenlijk, als iemand geschikt was voor het regelen van een nooit eindigend leven dan was het Clim wel.
Maar, je kunt ergens nog zo geschikt voor zijn, een garantie is het niet. Noem het het menselijk tekort. Clim kon daar overigens goed mee leven. Dankzij een open geest, een groot hart en een goed verstand. En vooral ook dankzij een bijzonder gevoel voor stilte. Ik realiseer me dat ik denkend aan Clim voornamelijk stilte hoor en stilte zie. Ik zie een luisteraar. Maar, dat is zijn buitenkant. Dat ook wel weer.
In Clim was het volgens mij een drukte van belang. Gevoelig, rationeel, spiritueel. Hij wist het spul moeiteloos en wonderlijk samen te laten spelen. Voor alles was er een verklaring, vaak beginnend met misschien. Waarnemen, denken, maar altijd doelgericht en eindigend in een concreet plan. Uiteindelijk moest je er wel iets mee kunnen doen. Met je talenten, met je leven, met de dingen.
Het is mooi Clim gekend te hebben.
 
Rijnland PDF Afdrukken E-mail
dinsdag 31 juli 2012
Ik drink al enkele dagen slappe thee en appelsap. Dan weet je wel hoe laat het is. Zoals veel zaken in het leven kun je zon ongemak vanuit verschillende perspectieven beschouwen. In mijn rol als man nooit een kind gebaard beleef ik de krampen als het meest belastend. Als notoire luilak de vele tochtjes naar het toilet en mijn krant helpt mij vanochtend als burger van dit land in mijn leegloop met name het afscheid van alles dat energie geeft te zien.
Hoewel het bericht me op de eerste plaats laat denken aan alles wat het laatste decennium in dit land aan samenhang verloren is gegaan, het is een positief bericht, vind ik dan. Een lichtje in de duisternis. De directeuren Personeel & Organisatie van de tien grootste ondernemingen van dit land pleiten voor het in ere herstellen van het wederzijds prikkelen en polderen door werkgevers en werknemers. En daarom ook voor het reanimeren van de klassieke vakbond met ballen. Mijn krant heeft er een verhaal bij dus heb je nadere toelichting nodig, kijk in de Volkskrant. Ik vind het in elk geval plezierig dat mannen die enkele decennia druk zijn geweest de inspiratie voor hun ondernemen met name te zoeken in het zwaar competitieve en individualistische Angelsaksische verdien- en beloningsmodel nu terug lijken te willen naar het Rijnlandse model. Daarin figureren nadrukkelijker overleg en solidariteit. Verbinding, mensen, verbinding. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen.
Mijn verhaal is dat het inzicht van de tien wel iets te maken zal hebben met hun teleurstelling over hoe die Angelsaksische aanpak in Nederland uitpakt. In de financile sector is de Angelsaksische insteek zelfs fataal gebleken. Het Rijnland wankelt, Europa wankelt. Eigen belang eerst, neem het maar van mij aan, het is als het er op aankomt de dood in de pot. Ik kijk met enig meewaren naar al die jongens en meisjes die in jeugdige overmoed nog in de veronderstelling verkeren dat maakbaarheid van de toekomst in het algemeen en het leven in het bijzonder wel is weggelegd voor het individu dat van de eigen kracht uitgaat en niet voor de sociaaldemocratie, bijvoorbeeld. Wacht maar tot je een keer goed ziek wordt, denk ik dan.
Onhandig, zullen de elf gedacht hebben. Nu zitten we met werknemers die vooral eerst naar hun eigen portemonnee kijken. Met al die lui moeten we afzonderlijk onderhandelen zonder een buffer die we de schuld kunnen geven van mogelijke onvrede. Wellicht geen edel motief maar ik ben blij met het effect want mogelijk behoedt de verlangde stap terug naar Rijnlandse verhoudingen ons voor nog een quasi stap vooruit. Vooruit naar het Aziatische verdienmodel. Dat is volgens mijn waarneming namelijk een volstrekt uit de hand gelopen kapitalistisch model, geschoeid op de leest van een prettige mix van door de Aziatische cultuur bepaalde en vaak extreme gezagsverhoudingen tussen klassen en het in de essentie op het eigen belang gerichte kapitalisme dat al zo goed gedijde in de Angelsaksische culturen.
En ik weet het, het is kort door de bocht.
Laatst geupdate op ( dinsdag 31 juli 2012 )
 
Sokken (2) PDF Afdrukken E-mail
vrijdag 27 juli 2012
Gisteren heb ik meteen maar vijf paar sokken gekocht. Ik houd van voorraad. Ik heb dat ook met spijkers. En schroeven. En gloei- en andere lampen. En nog zo wat van die dingen. Het is waarschijnlijk een tic. En terwijl ik dit tik, rijdt er een iets meer dan middelgrote bestelbus van de apotheek langs. Met medicijnen heb je het ook, zegt het formaat van die bus. Ik moet er inderdaad niet aan denken, aan te weinig in huis van wat ik dagelijks nodig heb. Schroeven, spijkers, gloei- en andere lampen zul je vragen? Nou ja, alles bij wijze van spreken, natuurlijk. Dagelijks nodig.
Het waren trouwens witte sokken maar dat je niet denkt dat ik die heb voor de sport of in sandalen of badslippers. Ik draag die bij voorkeur in mijn klompen. Niet van die houten Hollandse maar van die lederen met een lelijke ronde neus, een lomp rubberen blok eronder, een keiharde houten inlegzool en een onbuigzaam plastic contrefort. Je koopt ze bij de plaatselijke boerenbond en als je ze op de openbare weg draagt, denkt iedereen dat je in kippen, mas, nertsen, gladiolen of meervallen doet. Ik draag mijn klompen tijdens werkzaamheden in de tuin en tegen natte voeten bij overvloedige regenval en hoog water rond mijn huis.
En als ik huis- en keukenklussen doe. Zoals de afgelopen week het bouwen van een schutting met poort en een kast. Het karwei is nog niet af, ik heb nog flink wat hout, spijkers, schroeven en verf te gaan en al mijn witte sokken waren tot op de draad versleten. Dat is gek, trouwens. Mijn witte sokken gaan decennia mee maar mijn mobiele telefoontjes hooguit een, twee jaar. Misschien wat meer klussen en minder bellen.
En omdat ik gisteren ook even bij een grote zaak voor elektronica was, voor een weegschaal waarmee ik dagelijks mijn voorraadje kilo's-te-veel bijhoud, heb ik meteen ook nog een voorraadje AAA-batterijen gekocht. Weet je dat die van nu houdbaar zijn tot 2019? Ik weet niet hoeveel batterijen er per dag wereldwijd geproduceerd worden maar ik vind het een raar idee dat we nu al energie voor de afstandsbedieningen van 2018 produceren. Een raar idee dat we nu al de energie voor over zes, zeven jaar in kleine pakketjes klaar hebben liggen. Brengt me trouwens bij die kilo's-te-veel en alle energie die wereldwijd in dat vet opgeslagen ligt. Ook een raar idee. Je kunt bij sokken kopen maar beter niet te lang stilstaan.
Laatst geupdate op ( vrijdag 27 juli 2012 )
 
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Resultaten 1 - 5 van 199