Site voor het laatst geupdate op: 6 May 2012

Woelig

maandag 24 mei 2010

Het is in de lokale politiek een woelige tijd geweest. En nog kost het veel tijd om overzicht te krijgen over alles wat er speelt en daarmee aan de slag te gaan. Dus eigenlijk is het nog maar de vraag of woelig inderdaad achter ons ligt. Er speelt een aantal zaken die ik zo snel mogelijk achter de rug wil hebben. Het centrumplan Meerssen en alles wat daarvan onderdeel is, bijvoorbeeld. En ik hoop dat we tempo kunnen maken met het Agnesplein in Bunde. Het zijn maar voorbeelden. Er ligt van alles te wachten dat de moeite meer dan waard is maar ook niet zonder slag of stoot tot een einde komt. KIJJK!!! wil (mee) vorm geven aan duurzame ontwikkeling in Meerssen en de regio, het landschap voor nieuwe ingrepen behoeden en het lokale armoedebeleid geschikt maken voor de toekomst. Maastricht Aachen Airport moet zich vooral gedeisd houden. We moeten proberen de noodzakelijke bezuinigingen in grote kavels weg te zetten. Dus liever niet te veel klein bier en geruzie over marginale bedragen. Echte zoden aan de dijk, daar moeten we het mee doen. En we moeten als volksvertegenwoordigers dichter bij de burgers zitten. En dan niet zozeer via het lidmaatschap van besturen van verenigingen en stichtingen want dat schept mogelijk minder frisse verplichtingen maar via wat hier buurtnetwerken heet, bijvoorbeeld. Er zijn varianten op dat thema mogelijk. Let op: dit is een selectie. Ik ben wel blij dat de kop van de nieuwe raadsperiode eraf is. We hebben in de Raad inmiddels een paar pittige debatjes gehad. Tijdens de laatste raadsvergadering zijn de raadscommissies de deur uit gedaan. En terecht, naar mijn idee. Twee jaar ben ik als gewoon burger lid geweest van zo’n commissie en ik moet zeggen dat daar – alle goede bedoelingen van de aanwezigen ten spijt – nooit iets echt spannends is gebeurd. Dat je zegt Ik had het niet willen missen want ik ben tot een geheel nieuw inzicht gekomen. De investering in tijd en geld in raadscommissies kan op bijna elke andere manier beter renderen. Een leven zonder raadscommissies moet absoluut mogelijk zijn en een leven met wat minder routine en wat meer onzekerheid kan heel heilzaam werken. Wel hadden we even over het hoofd gezien dat met het schrappen van de raadscommissies het spreekrecht van burgers in het gedrang kwam. Dat daarmee een formeel spreekmoment uit beeld verdween, althans. Terecht dat de oppositie ons daar op wees. Maar, ondertussen zijn we in de weer dat recht te zetten. Ik heb overigens in twee jaar tijd welgeteld één keer een burger gebruik horen maken van dat spreekrecht – al doet dat niets af aan de juistheid van het bestaan van de mogelijkheid. Maar typerend is het wel. Wat mij betreft zal een nieuw model voor brede burgerparticipatie de burgers niet zozeer uitnodigen als wel uitdagen aan het politieke debat deel te nemen. Liever dan tijdens verjaardagen of andere feestelijke gelegenheden een potje te gaan zitten mopperen, af te wachten of een volksvertegenwoordiger het hoort en één keer in de vier jaar een stem op de op dat moment opgerichte partij van onvrede uit te brengen. Er moet meer waarneembare en uitdagende reuring in de lokale politiek komen. Meer dynamiek in elk geval. Dus woelig is nog niet voorbij.

Laatst geupdate op ( zaterdag 28 augustus 2010 )

 

< Vorige		Volgende >