|
woensdag 25 augustus 2010 |
Todd Byers uit Seattle stapt monter uit het museum, meldde mijn krant gisteren. Het museum, dat is het Anne Frank Huis. In mijn rol als tekstschrijver vind ik het woord monter in deze context minstens lichtjes schuren. Bovendien, ook in mijn rol als mens kwam ik indertijd niet zo monter het Anne Frank Huis uit. En ik herinner me de eindeloze stroom toeristen voor mij en achter mij evenmin als opgewekt. Want dat is wat monter betekent, volgens mij: opgewekt. We waren allen muisstil, want nogal platgeslagen. Door een benauwde leegte en wat zich daarin tijdens de Tweede Wereldoorlog afspeelde.
Ik kan natuurlijk niet in de ziel van Todd uit Seattle kijken maar ik geef hem het voordeel van de twijfel. Hij is een man met het hart op de goede plaats die met monter uit het Anne Frank Huis stappen geen verkeerd signaal wil afgeven. Wat de journalist aanziet voor monter is zeer waarschijnlijk meer iets van opgelucht en blij weer vrij buiten te staan of zo. En dat Todd zijn schouders ophaalt als de journalist hem vertelt dat zo-even de kastanjeboom is omgewaaid, dat is logisch na wat in het afgelopen halfuur met fluisterend geweld de ruimte tussen zijn oren in bezit heeft genomen. Niet één boom heeft het eeuwige leven, zegt Todd. Zo is het en zo zij het ook.
En vandaag meldt meneer Deetman in mijn krant: Ruim 900 slachtoffers hebben zich de afgelopen maanden spontaan bij ons gemeld. Het gaat over seksueel misbruik door dienaren van de God van de katholieken. Als ik het woord spontaan hoor, denk ik daar altijd iets van vrolijkheid en onbevangenheid en ook wel ongeremdheid bij. Ik neem maar even aan dat Deetman het woord gebruikt heeft en dat de journalist het genoteerd heeft. En niet dat Deetman oorspronkelijk ongevraagd gebruikte en dat de journalist daar spontaan voor in de plaats heeft gezet. En hoe dat precies is gegaan, het zal me ww - worst wezen in tekenbesparende twittertaal – maar het schuurt al stevig.
Mijn krant van vandaag meldt ook dat in Chili een noodtunnel voor hulpgoederen geboord gaat worden. Ik dacht echt dat een tunnel in principe horizontaal door massa loopt. En dat in mijnbouwjargon een boring door massa van boven naar beneden een schacht is. Nou, in dit geval zijn we het schuren voorbij, wat mij betreft. En vanuit Tsjetsjenië meldt vandaag mijn krant: Het kwade bloed tussen de twee familieclans liep uit de hand … . Nou, dan moet je zelf maar eens nadenken over wat hier allemaal mis kan zijn gegaan. En aan wie of wat dat gelegen kan hebben. Ik ga mijn ideeën daarover hier in elk geval niet uit de doeken doen. Te vermoeiend, te traag voor een column en bovendien train jij dan jouw taaldenkhoofd weer eens. Maar zeker is, dit soort teksten is natuurlijk het schuren al heel ver voorbij.
|
|
Laatst geupdate op ( woensdag 25 augustus 2010 )
|
